Rarara

Na de pinkerenquete heb ik een volgende vraag voor jullie.

Wat is hier zichtbaar op de foto?

What can you see on the picture?

Alle goede antwoorden worden beloond met heerlijke boboti!

Rastafarians in Plett.

As I got some reactions in other languages than Flemish, this message is going to be in English again so all of you can understand. (Helga, I hope I don't write too many faults; you get the task to let me know, so I can correct them.)

There's again a lot I can tell you, as there's always something going on. Today we got up and like you all know by now, went to the beach to do our daily run and swim. Unfortunately we had to cancel the swimming part because we were in a hurry to our next appointment. Apparantly we didn't run fast enough. Could that be because of the party we had yesterday evening ... ?

After the run, me and my running team (Kristien and Sander) went to pick up Bob Elzen, the boss of Joker tourism, Anders reizen and the via via-cafés. (Jawel, Vero, de baas van je favoriete stek ...). Very interesting man. Together we did a tour with an eco-guide in one of the townships of Plettenberg Bay and the really nice surroundings. The wasps we crossed by our path weren't that nice, but everything else was again perfect: nice view on the mountains and the sea! And an interesting Rastafariguide.

Before today I thought Rasta was about reggaemusic, dreadlocks in the hair and smoking cannabis. But it is actually a whole movement about religion and ecological living. Did you know that they have dreads because the Bible says something like don't cut your hair and beard. (Papa, you have to help me with that, but this guy says it is written in Leviticus).

They also worship the Ethiopian King, Haile Selassie. To me the name ment nothing, but Bob told me he is known all over the world. Is this a gap in my knowledge or has it more to do with the age difference between me and Bob ... ? Maybe a new inquiery on my blog?

All very interesting and the next thing to do is join the Judah Square Rastafarian Community in Knysna. Although I think one day will be enough for me.

I also learned about the Sangoma and witchdoctors. Rastafarians heal illnes with herbs, Sangoma heal it with herbs and the aid of our ancestors and witchdoctors make medicines out of the skin of babies (stolen from hospitals sometimes). As you allready noticed as a smart reader, the last ones are the bad guys and Sangoma and Rastafarians try to fight them. Apparantly all these three are still operating in South-Africa. For a moment I considered going to a Sangoma and see if this person can get my ancestors help me to get my camera back. Siem, I'm sorry, but yesterday our camera was stolen from our apparantment during the party. Grrrr!

Our day went on sitting in nice cushions and having diner at Hemingsways, again with a nice view on the Keurboom river and sea. About my adventure in the Keurboom river last week, you will hear later. Today I finish by advising you a white chocolate martini at Hemingways! Hmm!

Diner in één van de townships: Qolweni

Net terug van een etentje in een van de townships van Plett.

Plettenberg Bay telt 8 townships, die tot 25 km van het centrum verwijderd liggen. Er is een duidelijke opdeling tussen zwarte (55%) en gekleurde (45%) townships. De luxueuze levensomstandigheden aan de ene kant van de N2 met alle vakantieoorden e.d. staan in schril contrast tot de townships aan de andere kant.

Qolweni is een van de armste townships en is een informele township. Formele townships zijn townships die gebouwd worden door de staat en waar de huizen gegeven worden aan mensen. Informele townships zijn die waar mensen zelf huisjes - of ik kan misschien beter van hutjes spreken - bouwen en waar dan ook weinig voorzieningen zijn. In Qolweni is er slechts op twee plaatsen electriciteit en stromend water voorzien, nl. in de crèche en bij de backpackers.
Deze avond zijn we gaan eten in een van de hutjes van de backpackers, bij Nokwezi, de directrice van de crèche in Qolweni, waar onze vrijwilligers van de Bouworde ook geholpen hebben. Haar man heeft het idee gehad om een backpackers op te richten en vorig jaar zijn ze beginnen bouwen. Momenteel staan er vier lemen hutjes, gebouwd zoals mensen op het platteland van Eastern Cape (de provincie waar ook Plett zich bevindt) ze bouwden. Supermooi en supergoed geïsoleerd. De backpacker zelf is nog niet in gebruik, maar af en toe kunnen er al wel mensen komen eten, zoals wij deze avond.

De meesten huizen in Qolweni zijn houten hutjes zonder stromend water. Water kan gehaald worden aan een publieke pomp en electriciteit moet zelf voorzien worden met een generator, of niet.

Nokwezi vertelde ons dat zij er in '89 is komen wonen toen er nog maar 15 huizen waren. Momenteel wonen er 1500 gezinnen!
We kregen ook uitleg over trouwen en hoe dat in hun gemeenschap - de Xhosa-gemeenschap - loopt. Bij een trouw moet er een bruidschat zijn die door de vaders overeengekomen wordt. Vroeger waren dat koeien, momenteel is dat geld. De vrouw gaat dan bij de familie van de man wonen en krijgt een nieuwe naam: zij krijgt de familienaam van haar man èn krijgt een nieuwe voornaam die haar wordt gegeven door haar schoonzussen. Vroeger was het gebruikelijk dat mannen verschillende vrouwen hadden - zo ook de vader van Nelson Mandela -, maar tegenwoordig is dat nog zelden het geval.

Onze avond in Qolweni hebben we afgesloten met Xhosa, Afrikaanse en Nederlandstalige liedjes. Het was gezellig en lekker: mieliespap (maismeelpap of zoiets, een van de basisingrediënten van een zuidafrikaanse maaltijd) en een stoofpot.

En by the way, deze morgen heb ik mijn eerste walvis gespot tijdens onze ochtendloop om 7u op het strand. De walvis bevond zich op zo'n 5 m van ons net onder het wateroppervlak. Super!

Die Sterreweg

Zoals beloofd een woordje uitleg bij Die Sterreweg.

Het verhaal begint eigenlijk bij Dreamcatcher (zie ook website), een kleine Belgische vzw die opgericht werd door Kristien en Tina in 2002. Het eerste project dat gesteund werd was Golden Girls, het tweede project is nu onze Sterreweg.

Die Sterreweg is een dagcentrum voor kinderen met een verstandelijke handicap. Momenteel zijn er twee klasjes van kinderen van 2 tot 14 jaar. In het eerste klasje zitten kinderen met een meervoudige handicap: ernstige verstandelijke handicap in combinatie met een ernstige motorische handicap. Voor die van Oosterlo: dit klasje is vergelijkbaar met De Luwte. De kinderen in deze klas zijn: Abenthi, Bongiswa, Curwin, Dylon, Frendoline en Sixolisiwe. Rarara, hoeveel meisjes zitten er in deze klas?

In het andere klasje zitten kinderen met een hoger niveau. Voor zover ik het nu kan inschatten gaat dat van normale begaafdheid (1 meisje dat omwille van een sonde voor urine niet toegelaten wordt in de gewone school) tot matig - ernstig verstandelijke handicap. Hier hebben slechts twee kindjes een motorische handicap. De namen zijn: Ayesha, Bradely, Enrico, Pedro, Silulami, Siphelele, Valdericka, Vuyokazi en Yolanda. En nogmaals, rarara, hoeveel jongens zitten er in deze klas?

In elke klas staan twee opvoedsters, wat de verhouding kinderen - opvoedster helemaal niet slecht maakt. Dit in tegenstelling tot het gewone gemeenschapsonderwijs waar 1 leerkracht vaak een klas heeft van 30 tot 50 kinderen.

Naast de opvoedsters heb je ook nog Lindelwa, de manager en Katrina. de kok. En jawel, ook hier zijn het allemaal vrouwen in de sociale sector (zonder laptop wel te verstaan, vriendjes van Bohan :) ).

Alle medewerkers zijn erg betrokken en de kindjes komen echt graag naar Die Sterreweg. Dus dat zit al snor. Iedereen doet echt zijn best, maar als je vanuit Belgische normen kijkt, kan er nog heel veel gebeuren. Zoveel dus, dat het niet moeilijk is om te je te verliezen in de chaos - wat met mijn hoofd al wel eens kan gebeuren ...

Maar sinds deze week heb ik het gevoel dat ik wel degelijk gestart ben. Mijn eerste doel is om voor elk kind een programma uit te werken zodat ze activiteiten op hun niveau aangeboden krijgen. En deze week zijn we goed gestart met Dylon.

Verder staat er nog op het to do-lijstje: nieuwe kindjes aannemen (en dus ook eerst vinden), enkele kindjes proberen doorverwijzen, opnamecriteria duidelijker maken, klasprogramma verder aanpassen, uitwerken van die Sterreweg als een dienstencentrum voor kinderen met een handicap voor de hele regio, uitwerken van een project voor de bouw en het programma van een derde klasje voor jongeren vanaf 14 jaar. Tot hoe lang ging ik hier ook al weer blijven? :)

Nu ja, we zien wel waar we geraken. Hopelijk heb ik iets bereikt tegen de tijd dat ik hier ga vertrekken en kan dat dan ook verder blijven werken na mijn vertrek.

Tot hier een eerste beschrijving van de Sterreweg. Ik vermoed dat jullie daar al wel genoeg mee hebben. Een volgende keer meer.